رواية صعيدى للكاتبة/ هايدى محمد

 : عايزين ننجز فى جوازت فرحه وسامح ونفرح بقى

ادم  : مش واخده بالك ان ابويا بقاله اسبوع بس

ندى  : الله يرحمه كان نفسه يشوفها احلى عروسه وبعدين كده ها يبقى مرتاح من ناحيتها

آدم  : هاشوف امى الاول

ندى  : لالا مالكش دعوه بعمتى انا هكلمها المهم انت اتكلم مع سامح وشوف مصطفى اخوك

ادم  : اول ما يرجع مش السفر هكلمه

ندى  : تمام بقولك ايه وقف هنا هنزل اجيب حاجه من السوبر ماركت ده

ادم  : طيب قولى عايزه ايه وانا اجيبه

ندى  : لالا انا هنزل

ادم  : تمام ماشى

نزلت ندى ودخلت الماركت ودخل وراها شاب شممهما حاجه فى المنديل وخدها وخرجوا من الباب التانى

ادم  : ايه ده كله هى اتأخرت ليه كل ده هنزل اشوفها

نزل لف الماركت كله مش موجوده سال الكاشير ال لى هناك لو سمحت فى بنت كانت لبسه فستان روز

الكاشير  : ايوه هى داخت شويه واللاستاذ اللى كان معاها خدها من الباب ده ممكن تقولى شكله ايه

وصفه لادم

خرج ادم  : اووف انا غبى غبى ماعرفتش احافظ عليها اتصرف ازاى هند

مسك الموب بتاعه الو ايوه يا هند ندى اتخطفت

هند  : تمام خمس دقايق وهنعرف مكانها تعالى على البيت

ادم  : هتعرفى ازاى بقولك اتخطفت

هند  : عارفه وسمعتك

ادم  : عارفه ازاى

هند  : اصل..............

الحلقه الاخيره 

هند  : اصل انت هاتفضل ترغى كده وندى مش مهم

ادم  : ربع ساعه وهاكون عندك

هند  : آدم لو سمحت اركب مع الحرس وخلى واحد منهم يسوق عربيتك وحاول كل ده ماحدش ياخد باله منه

ادم  : حاضر وقفل معاها ولف ورجع تانى

هند  : ايمن فرحه جاهزين

ايمن  : بلاش حد فيكوا

هند  : ايمن لو سمحت

فرحه  : سامح جدامه 5 دجايج ويكون هنيه اهوه سامح وصال

سامح  : السلام عليكم

الكل  : عليكم السلام

سامح  : يلا

ايمن  : آدم جاى دلوقتى لازم نقسم نفسينا 

ادم  : يلا بسرعه نلحق ندى

هند  : اهدى ياادم ندى فى امان

ادم  : بعصبيه ازاى فى امان وهى مخطوفه

هند  : يلا وهنحكيلك واحنا فى الطريق

ايمن  : سامح ياخد هند وفرحه ويبلغوا

وانا وادم نروح لندى

هند  : لا مش هنبلغ بس فى خطه هنعملها

هند  : هنعمل .............

الكل  : تمام يلا

كل واحد عرف هايعمل ايه وخد إللى هيكمل معاه آدم لنفسه ياااه قلبى بيوجعنى ليه كده لالا انا بس علشان هى وقفت جانبى لا ياادم ماتكدبش على نفسك انت حبتها لدرجه انك خۏفت تضيع منك ربنا يستر من اللى جاى

ووصلوا لمكان خالد وندى نزل ايمن وادم وبدأت المعركه الحرس إللى مع خالد بداؤ فى ضړب ايمن وادم والحرس تباعهم

وبعد معركه كبيره دخل المخزن

خالد  : اهلا اهلا واخيرا وصلتلى

ادم  : ندى مالهاش اى ذنب فى كل ده

خالد  : ههههههههه ايه بتحبها

ادم  : حاجه ماتخصكش سبها يا خالد

ندى  : بابتسامه انت انسان ضعيف ومش هتقدر تعمل حاجه يا خالد علشان انت لو راجل مش هتتعامل بالرخص ده

ضربها خالد بلقلم على وشها

خالد  : اتى عايزه تربيه من جديد

ادم  : بعصبيه خالد سيب ندى

خالد  : لو قربت خطوه واحده هموتهالك فاهم

ندى  : مش انت راجل نفذ ماتتكلمش

خالد  : ايه يا حلوه شكلك عايزه ترتاحى من عشتك

ندى  : انت لسه هاترغى هتنجز انجز مش هاتنجز يبقى نمشى ومانعطلش نفسنا معاك

خالد  : ضربها تانى

ندى  : دى 2 مره بس صدقنى مش هعديها تانى

خالد  : ههههههههههههه ايه ټهديد

ادم  : خليك راجل وسبها وانا اهوه

ايمن  : مشى من بعيد وحاول يشوف مكان قريب لندى وفعلا قرب وضړب ايد خالد برجله وقع المسډس قدام ادم

وادم مسكه وايمن كتف ايد خالد وبداء يضرب فيه وكان هايموته جرى آدم عليه

وحاول ينقذه واخده وراحوا على اقرب مستشفى

فعلا اسعفوا

خالد  : بعد مافاق طلب آدم يدخله

الممرضه  : أستاذ ادم يكلم المړيض

دخل آدم ....

خالد  : انا اسف على كل حاجه بعد كل ده انت إللى تساعدنى نفسى تسامحنى انا مديونلك بعمرى كله

ادم  : وانا مش عايز عمرك انا عايزك تبعد عنى انا عملت واجبى اتجاه الاخوه بس من بعد النهارده كل واحد فى حاله

خالد  : ماعجدرش ياادم انا خسړت كتير جووى بسبب طمعى وغبائى بس الحمد لله انا فوجت من إللى كنت فيه ياادم سامحنى كفايه امى غضبانه عنى

ادم  : اسف يا خالد مش هاقدر بعد اذنك

خرج آدم لاقى ندى جايه عليه جرى عليها

ادم  : حضنها اووى ندى انتى كويسه صح ندى فيكى حاجه عمل حاجه فيكى

ندى  : بابتسامه انا بخير طول مانت بخير

تقطع كلامهم هند  : احم احم اجيب شجره و لمون

الكل  : هههههههههههه

ادم  : باس دماغ ندى ربنا يخليكى ليا

ندى  : بفرحه ويخليك ليا

روح الكل البيت

والكل متجمع قام ايمن مره واحده يا جماعه

الكل  : بانتباه

ايمن  : انا قررت انى اخد خطوه للامام وربنا يسمحنى على إللى هاعمله بس ان شاء الله ربنا يكفر عن ذنوبى بالخطوة دى

حسنين